رازهای فوتبال و فناوری

رازهای فوتبال و فناوری

رازهای فوتبال و فناوری,
فوتبال و فناوری راز و رمزهایی با هم دارند؛ تشابهات زیاد و البته تفاوت های گسترده! موفقیت در هر کدام، شبیه موفقیت در دیگری است. تشابهات و اختلافات آنها می تواند نکات آموزنده ای داشته باشد. یک تشابه، این است که برای مثال در فوتبال، استعدادهای کشور توسط تیم های داخلی شناخته می شوند؛ در صحنه بازی های لیگ، بازیکن ها هنرنمایی می کنند و بعد توسط باشگاه های بزرگ جهان خریداری می شوند و آموزش می بینند تا تبدیل به یک بازیگر حرفه ای با ساق های طلایی شوند. در علم و فناوری نیز استعدادها در قالب المپیادها و مسابقات مختلف نشان داده شده و سپس توسط دانشگاه های بزرگ جهان پذیرفته شده، آموزش صحیح می بینند تا استعدادها شکوفا شوند و به مغز متفکر علمی تبدیل گردند. اما از این به بعد، فوتبال و فناوری با هم متفاوتند! صاحبان ساق طلایی با حسرت به دنبال حضور در تیم ملی کشور می باشند، اما صاحبان مغز، چندان اشتیاقی به حضور در تیم فناوری کشور ندارند! چرا؟
یک تشابه دیگر، این است که کشور، بازیکنان بزرگی در حوزه فوتبال دارد؛ مردانی بزرگ که بارها و بارها خود را اثبات کرده اند و باعث افتخار شده اند. در کشور، متخصصان فناوری وجود دارند و البته باعث افتخارات متعددی نیز برای کشور شده اند.
اما از این به بعد، فوتبال و فناوری با هم متفاوتند! افتخار فوتبالیست ها شفاف و روشن است؛ گل زدن، ملاک مشخص و معینی است که افتخار را برای فوتبالیست به همراه می آورد. گل زدن قابل تحریف نیست. کسی نمی تواند برای تبلیغ خود بگوید بازی باخته را برده است. اما در حوزه فناوری، تولید ثروت و افزایش کیفیت زندگی مردم ملاک است؛ ملاکی که کمتر کسی آن را اندازه می گیرد. لذا می بینید که هر کسی می تواند ادعایی کند و اگر به نفع مدیر یا مسئولی باشد، فورا مصاحبه می شود و این کشف یا اختراع(راستین یا دروغین) به همه ایران اعلام می گردد. رسانه ها تقدیر می کنند و مدیران باد به غبغب انداخته و با افتخار، آن را جزء بیلان کاری خود معرفی می کنند. اما فردای آن روز دیگر نه ثروتی از فناوری کشف شده ایجاد می شود و نه رفاهی پدید می آید. فقط تقدیرنامه ای از مدیری بر سردر دفترش نصب می گردد! چرا؟
تشابهات و تفاوت های متعدد دیگری نیز بین فوتبال و فناوری وجود دارد، اگرچه برای عده ای تشابه فوتبال و فناوری این است که هر دو با حرف «ف» شروع می شوند!
احساس عقب افتادگی در فوتبال، شبیه احساس عقب افتادگی در فناوری است، اما فرق آنها این است که برای درمان مشکلات تیم ملی می توان (و حتی پسندیده است) از مربی خارجی استفاده کرد ولی برای هدایت فناوری کشور، حتی استفاده از مشاور خارجی نیز پسندیده نیست! چرا؟
جواب تما می چراها در یک جمله و شاید یک کلمه ساده نهفته است. ایران، استاندارد فدراسیون بین المللی فوتبال(فیفا) را پذیرفته است و در قالب قوانین آن عمل می کند. بازیگران دیگر را به خوبی می شناسد، با قواعد بازی، بازی می کند، حکم داور را می پذیرد و از آن تمکین می کند، قرعه کشی آنها را قبول دارد، آفساید نمی کند و اگر خطا کند، پنالتی می خورد. اکنون یک سوال باقی مانده است؛ آیا بازیگران حوزه فناوری را می شناسیم؟ آیا قوانین بین المللی توسعه فناوری را پذیرفته ایم و طبق آن عمل می کنیم؟ آیا در تدوین سیاست ها، استانداردهای جهانی فناوری را تمکین می کنیم؟ شاخص فناوری در جهان، خلق ارزش است؛ تا چه اندازه خلق ارزش(تولید ثروت و افزایش رفاه مردم) در توسعه فناوری را ملاک قرار دادیم؟ شاخص برتری فناوری، حضور برنده در عرصه رقابت های بین المللی است؛ تا چه اندازه با قواعد بازی فناوری، بازی می کنیم؟ حضور در زنجیره های کالا و فناوری است که ارتقای فناوری در کشور را تضمین می کند؛ آیا توانسته ایم در آنها حضور یابیم؟ زنجیره تا مین شبکه های جهانی کالا و خدمات، کمتر نام پرآوازه ایران را شنیده اند. کاش برای آن هم حداقل به اندازه فوتبال فکری بکنیم! آینده فرزندانمان در دستان ماست؛ کاش برای آن فکری بکنیم.
محمدعلی بحرینی
روزنامه همشهری


 
کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه